Een houdbare verzorgingsstaat heeft niet alleen solidariteit nodig, maar ook wederkerigheid en welbegrepen eigenbelang. Dat verdwijnt wat uit de aandacht maar is van groot belang voor onze verzorgingsstaat.
Wederkerigheid: Het betekent dat gunsten, vriendelijkheid of acties van twee kanten komen om steun te houden. De voorbeelden: Nederland in de 17e eeuw had goede sociale voorzieningen (weeshuizen, hofjes, armenhuizen) met altijd een tegenprestatie: bidden, werken, mantelzorg of schoonhouden. En je aansluiten bij een onderlinge verzekeringsmaatschappij tegen brandschade vroeg van jou om op jouw beurt genoeg maatregelen te nemen om brand te voorkomen.
Welbegrepen eigenbelang betekent dat je ziet dat eigenbelang op de lange termijn gebaat is bij een bloeiende samenleving. Maar doordat de samenleving losser is geworden wordt dat minder gezien. Er is minder verbinding tussen hoog- en praktisch opgeleiden, er is geen gedeelde religie meer, mensen leven in eigen bubbels. Het grootste gevaar voor onze toekomst is dat de bovenlaag het besef verliest dat ook zij de samenleving nodig heeft (goede zorg, wegen, arbeidsrust). Om steun voor de verzorgingsstaat en vertrouwen te behouden is welbegrepen eigenbelang nodig. (Meer dan bezuinigingen)
Een politiek programma dat nadruk legt op wederkerigheid én welbegrepen eigenbelang kan succesvol zijn. Lees de blog hier.