Houdbare solidariteit in de gezondheidszorg

Solidariteit in de postindustriële maatschappij is minder vanzelfsprekend dan bij de oude gilden en dan in de industriële maatschappij. Dat is niet vreemd. Burgers zijn beter opgeleid, kritischer, mondiger en individualistischer. De maatschappij is cultureel diverser, grenzen vervagen. De inrichting van het werk dat mensen doen is anders. Hoe geef je dan solidariteit in de gezondheidszorg vorm?  “Houdbare solidariteit in de gezondheidszorg” verder lezen

Van wie zijn die cijfers?

De druk op de overheid om oplossingen te bieden is ondanks verminderd vertrouwen in de overheid nog steeds groot. Er zijn hoge verwachtingen van een overheid die problemen oplost die we zelf niet aankunnen. Dat zien we in de gezondheidszorg. Zodra problemen op macroniveau zichtbaar worden ontstaat er grote drang ze ook op macroniveau op te lossen. “Van wie zijn die cijfers?” verder lezen

De olifant in de porseleinkast

Als we de democratie niet willen overlaten aan politici moeten we meer zelf doen. Zelf stemmen, dat lijkt nog wel te gaan, maar wat daarvoor en daarna gebeurt is moeilijker. Zelf debatteren, elkaar serieus nemen en zoeken naar de beste oplossing die aan de diverse belangen tegemoet komt is een stuk moeilijker. Het is mooi, maar we hebben nog wel wat te leren….


“De olifant in de porseleinkast” verder lezen

Cirkel van democratie

De democratie is meer dan stemmen alleen. Het is geen Voice of Holland waar je degene die je niet bevalt wegstemt en verder niets doet. Steeds meer dringt het besef door dat het ook met doe-het-zelven te maken heeft. Daarom is er in gemeenten meer aandacht voor het nemen van initiatieven. De gemeenteraad hoeft en kan niet alleen zorgen voor de democratie. Het gaat er om hoe zij de netwerken in de stad aansluiten op het democratisch proces van de gemeente.

“Cirkel van democratie” verder lezen

De burger als toeschouwer

Er zijn in Nederland veel bruisende initiatieven  om beleid samen met betrokken bewoners te maken, beter te besluiten en beter te luisteren. De boodschap is dat zeggenschap wordt verdeeld over gemeentebestuur en gemeenschap. Het gaat er in als koek bij de participerende burgers die graag meepraten en gehoord willen worden. En daar begint mijn twijfel …. “De burger als toeschouwer” verder lezen