De domedaris die vervangen werd door de kameel

In 2016 schreef ik een blog over de Kameel van meningen. Het blijkt een van de meest gelezen blogs van mij en hij is nog altijd actueel. Vandaar deze extra aandacht voor de kameel van meningen, sociale media en normaalverdeling. 

De dromedaris van meningen

De dromedaris zien we rondlopen in de normaalverdeling die iedereen van de statistiek kent.  Pak een willekeurige groep mensen van dezelfde leeftijd en kijk naar het IQ of de lengte en je ziet een normaalverdeling. De meeste mensen zitten in het midden, enkele uitschieters geven aan dat er zeer lange mensen bij zitten of heel slimme aan de ene kant en kleine of minder intelligente aan de andere kant.

Deze tijd is echter polariserend en dat komt door internet, facebook en twitter. Terwijl vroeger een tegendraadse mening wegviel in de brij van wat gematigder meningen, valt nu juist de uitgesproken tegendraadse mening op. De inschatting van de feitelijke situatie zou volgens de statistiek dichtbij het midden, de werkelijkheid moeten komen. Maar dat gebeurt niet.

Kameel van meningen

De verklaring is de opkomst van de sociale media. Is het een puinhoop bij de overheid? Of gaat het juist goed? De meeste mensen neigen te nuanceren en zien zaken goed gaan en zaken fout gaan. Maar Facebook verspreidt het verhaal van de puinhoop bij de mensen die dat graag willen lezen. En het verhaal dat het wel goed gaat verspreidt zich gemakkelijk onder de mensen die dàt graag lezen. De verdeling van meningen komt er dan uit te zien als een kameel op basis van de geluiden die we op sociale media oppikken.

Waar het eigenlijk om gaat is dat uitgesproken meningen wel doordringen maar het publieke debat op basis van feiten niet plaatsvindt. Er wordt geen middenweg gezocht die belangen overstijgt of die beter de werkelijke staat van ons land beschrijft. Tijd om feiten op te zoeken is er nauwelijks, meningen vind je gemakkelijk genoeg. Het is digitaal: 1 of 0, ja of nee. De grafiek met dromedaris is vervangen door de grafiek met de kameel.  Het zijn of boze burgers of enthousiaste burgers, er lijkt weinig tussenin te zitten.
We kunnen in deze tijd nog niet goed het publieke debat voeren. We zitten gevangen in de kameel van ja of nee. Er is geen publiek debat. Dat zouden we opnieuw moeten uitvinden. Want in werkelijkheid en gevoed door degelijke feiten is de normaalverdeling nog gewoon aanwezig.  Zoals steeds weer duidelijk wordt als we wat dieper kijken, bijvoorbeeld hier in de Volkskrant, de boze burger is een beperkte groep mensen, net als de blije burgers.
Beseffen we dat de werkelijkheid nog altijd een dromedaris is en de polarisatie voor een groot deel geconstrueerd, dan zijn we weer toe aan het publieke debat. (lees de oorspronkelijke blog)

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *